Chciałabym się z Wami podzielić moimi przemyśleniami na temat tego, jak cudownymi istotami jesteśmy.
Skłoniły mnie do tego ostatnie sny, które mia łam, ale nie tylko.
Zaczęłam myśleć nad tym, jak niesamowicie dobrze jesteśmy skonstruowani – że, oprócz ciała fizycznego, mamy także duszę.
Oczywiście wiadomo, że duszy nikt nie widział, nikt nie zbadał, bo, niestety, nie mamy narzędzi do tego.
Chcąc, niechcąc, żyjemy w świecie materialnym, a materialnymi narzędziami raczej ciężko jest zbadać, że dusza istnieje, a tym bardziej, że istnieje poza ciałem fizycznym, w świecie niematerialnym.
Najwyżej możemy zbadać, że człowiek posiada jakąś tam energię, że wokół niego są fale świetlne, ale, żeby "zmierzyć" duszę – niestety nie da się przy dzisiejszym rozwoju technologii i, co najważniejsze, dzisiejszym rozwoju świadomości.
Ale można intuicyjnie wyczuć, że coś tam jest jednak więcej np. weźmy takie sny, czy wspomnienia.
Człowiek niedość, że myśli, ma uczucia, wspomnienia, to jeszcze w nocy też je przetwarza i to jeszcze w jaki sposób!?…
Może też kierować swoimi snami – oczywiście to jest trudne, ale jest taka możliwość, ale ja tu mówię oczywiście ogólnie.
Może też stwarzać swoją rzeczywistość, podejmować różne decyzje – lepsze lub gorsze, ale ma wolną wolę i sam może to robić, nikt nim nie steruje, przynajmniej tak powinno być, ale z tym też jest różnie, ale my mówimy tutaj o stanie naprawdę wolnego człowieka, który nie przejmuje się tym, co o nim mówią albo, jeśli się przejmuje, to robi to tylko przez pewien czas i potem przechodzi nad tym do porządku dziennego, który nie daje się sterować temu, co mówią w mediach, nie daje się sterować nauczycielom, instytucjom, rodzicom, oczywiście mówię w granicach rozsądku, bo nie mówię tu o tym, żeby totalnie sobie zlewać autorytety i ich nie słuchać, nie mieć szacunku do starszych, źle się do nich odnosić, walczyć niepotrzebnie, ale o tym, żeby mieć ten zdrowy "filtr", który pomaga nam oddzielać ziarno od plew, wiedzieć, co tak naprawdę jest dobre, a co złe, gdzie jest prawda, a gdzie kłamstwo.
Człowiek jest więc niesamowity, bo ma wybór, czy np. dać się komuś stłamsić, czy jednak żyć mimo wszystko, tworzyć swoją własną przestrzeń bez względu na okoliczności.
Niesamowita jest nasza podświadomość, bo ona pokazuje nam, najczęściej w snach, nad czym musimy pracować, co nas boli, co w nas się zmienia, co wymaga jeszcze naszej uwgi, a nawet dzięki snom możemy częściowo przewidywać swoją przyszłość i nie mówię tu o magicznym wróżemiu, ale o prognozach, co nas może czekać, jeśli coś zrobimy lub czegoś nie zrobimy.
Fajne jest to, że w snach nie mamy masek, że jesteśmy szczerzy i one autentycznie pokazują naszą osobowość.
Tak, więc człowiek ze swoim umysłem, swoją duszą, swoją psychiką, w ogóle z całym swoim jestestwem, jest istotą niezwykle skąplikowaną i cudowną zarazem.
fajne przemyślenia